عشق....به شکل پرواز پرنده ست
عشق.... خواب یه آهوی رمنده ست
من... زائری تشنه زیر باران
عشق.... چشمه آبی اما کشنده ست
من....می میرم از این آب مسموم
اما آنکه , مرده از عشق , تا قیامت هر لحظه زنده ست
مرگ عاشق , عین بودن , اوج پرواز یک پرنده ست ...
تو که معنای عشقی به من معنا بده ای یار
دروغه این صدا رو به گور غصه ها بسپار
صداکن اسم و ازصبح تا شب "از لب به دیوار
برای زنده بودن دلیل اخرینم باش
منم من بزر فریاد "خاک خوب سرزمینم باش
طلوع صادق عصیان من بیداریم باش
عشق... گذشتن از مرز وجوده ...
مرگ..... آغاز راه قصه بوده
من.... راهی شدم نگو که زوده
اون کسی که سر سپرده مثل ما عاشق نبوده
اما اونکه , عاشقانه , جون سپرده ,
هرگز نمرده......
داریوش اقبالی .
از اینجا نظر بده...
%20nazar%20webam.gif)
